|
Aangenomen
waarde : waarde die de verzekerde en de verzekeringsmaatschappij
samen overeenkomen.
Bedrijfsschade
(vóór schade) : een schadegeval ontslaat het
bedrijf niet volledig van zijn lasten.
De loonkosten en de andere vaste kosten blijven lopen.
Vervolgens zullen er nog andere kosten moeten aangegaan worden om de activiteit
weer op te starten.
GALTIER Expertises bepaalt de te waarborgen
kapitalen, vestigt de aandacht van de verzekerde op de periode tot schadeloosstelling
en biedt hulp bij de bepaling van de specifieke behoeften die moeten gedekt
worden.
Bedrijfsschade
(na schade) : verzekering waarvoor de verzekeraar de verzekerde
waarborgt tegen de exploitatieverliezen die, tijdens de periode van schadeloosstelling,
voortvloeien uit :
1. |
de daling van de omzet. |
2. |
de stijging van de bedrijfskosten door een schadegeval dat de
verzekerde goederen aantastte. |
Deze verzekering wordt altijd gekoppeld aan een waarborg
tegen materiele schade.
Doel van de verzekering is het bedrijfsresultaat te handhaven tijdens
een welbepaalde periode, wanneer de activiteit deels of volledig werd
onderbroken door een “materieel schadegeval” aan de verzekerde
goederen.
Deze verzekering moet het verzekerde bedrijf snel weer in de financiële
situatie brengen waarin het zich zou bevinden indien er zich geen schadegeval
had voorgedaan.
Correcte
waardebepaling : de staat van verlies dient als basis voor
de onderhandeling met de expert van de maatschappij. De expert van de
verzekerde legt deze voor op het ogenblik van de tegensprekelijke expertise.
De staat wordt gecontroleerd bij het « afpunten ».
Daarna gaat de onderhandeling van start tussen beide experts die de staat
van verlies
in perspectief zullen plaatsen ten opzichte van het verzekeringscontract
(algemene en bijzondere voorwaarden). Uit deze correcte afweging zal de
maximale waardebepaling
van alle elementen voortvloeien.
Evenredigheidsregel
: Vermindering van de schadevergoeding indien de verzekerde kapitalen
onvoldoende zijn of het risico niet correct werd aangegeven.
Er zijn dus twee soorten evenredigheidsregels.
1) |
Evenredigheidsregel van de kapitalen : de verzekerde is verantwoordelijk
voor de aangegeven waarde.
Als de verzekerde bedragen niet toereikend zijn, wordt het schadegeval
slechts vergoed in verhouding tot de waarborg, zelfs als het bedrag
van het verlies onder het verzekerde kapitaal ligt. Als de verzekerde
daarentegen te veel verzekerd is zal hij geen hogere vergoeding
ontvangen. |
2) |
Evenredigheidsregel van de premie : de verzekerde is verantwoordelijk
voor de kenmerken van het te verzekeren goed. Als de beschrijving
niet klopt of als men vergeet iets aan te geven, kan de betaalde
premie onvoldoende zijn.
De sanctie is dan de evenredigheidsregel op de premievoet die
had moeten toegepast worden, ongeacht of de schade volledig of
gedeeltelijk is. |
Fair Value : De “fair value“ of “afgeschreven vervangwaarde” wordt ook wel de “economische gebruikswaarde” of “marktwaarde” genoemd.
Ze wordt als volgt omschreven:
De in aanmerking te nemen waarde voor elk vast actief, dat overeenstemt met het bedrag dat een voorzichtig en bedachtzaam bedrijfsleider zou bereid zijn uit te geven om dit goed te verwerven, rekening houdend met het belang ervan voor de verwezenlijking van de bedrijfsdoelstelling.
Het is dus de reële waarde van een werkinstrument dat in exploitatie is en winst realiseert.
In het kader van de toepassing van de IAS (International Accounting Standards) / IFRS (International Financial Reporting Standards ) normen:
Wordt ze omschreven als (IAS 16 -Materiële vaste activa; 6 - definities):
- « De reële waarde is het bedrag waarvoor een actief kan worden verhandeld tussen ter zake goed geïnformeerde, tot een transactie bereid zijnde partijen die onafhankelijk zijn».
Met volgende nadere bepaling:
§ 31. « De reële waarde van fabrieksinstallaties is meestal hun marktwaarde, bepaald door een schatting. Indien de marktwaarde niet aantoonbaar is vanwege de gespecialiseerde aard van de fabrieksinstallaties en omdat dergelijke installaties zelden worden verkocht, behalve als een deel van een actief bedrijf, worden ze gewaardeerd tegen hun afgeschreven vervangwaarde.
Heropbouwwaarde
= nieuwwaarde (gebouwen).
Liquidatiewaarde
= gedwongen verkoopwaarde.
Nieuwwaarde
= heropbouwwaarde (gebouw) of wedersamenstellingswaarde (materieel en
inhoud).
Nieuwaarde na aftrek
van sleet = werkelijke waarde.
Staat van
verlies : bij een schadegeval moet de verzekerde een uitvoerige
en becijferde inventaris opstellen van zijn schade. De expert van de verzekerde
zal dit dossier samenstellen, met een becijferde opsomming van alle beschadigde
goederen.
Venale
waarde : het gaat om de verkoopwaarde van een goed. Deze
komt overeen met
de gemiddelde prijs die kan bekomen worden op een concurrerende en voldoende
grote markt om een vergelijking mogelijk te maken met een vrij groot aantal
vergelijkbare goederen, en waarop geen overdreven spanningen heersen (behoefte
aan kapitaal, beperkte termijn,…).
Verzekeringswaarden
:
1) Nieuwwaarde
De sleet of vetusteit is de waardevermindering van een goed als gevolg
van zijn gebruik en van het verstrijken van de tijd. Het gaat om een vermindering
van de schadevergoeding, naargelang de ouderdom en de staat van het beschadigde
goed. De sleet wordt bepaald tussen experten en of op grond van de bepalingen
van het verzekeringscontract.
- GEBOUW
De nieuwwaarde na aftrek van de vetusteit van een gebouw is een conventionele
waarde. Ze is het resultaat van het verschil tussen de nieuwwaarde en
de sleet.
De sleet heeft niets te maken met de technische of boekhoudkundige afschrijving.
Ze houdt niet enkel verband met de leeftijd van het gebouw, maar ook
en vooral met zijn staat van onderhoud.
- MATERIEEL
De nieuwwaarde na aftrek van de vetusteit is ook een conventionele waarde
die op volgende principes berust : Volgens de algemene voorwaarden van
de verzekeringspolissen, mag de verzekering geen winst opleveren voor
de verzekerde; de vervanging van materieel met een zekere sleet door
nieuw materieel moet een deel door de schadelijder gedragen worden,
dit deel komt overeen met wat vetusteit genoemd wordt; deze vetusteit
heeft niets te maken met de technische of boekhoud-kundige afschrijving,
noch met een waarde op de tweedehandsmarkt.
Wedersamenstellingswaarde
= nieuwwaarde (materieel en inboedel).
Werkelijke waarde
= nieuwwaarde na aftrek van sleet (gebouwen, materieel en inboedel).

|